diagnosestelling

Jelte fietst naar Kroatie om coeliakie meer bekendheid te geven. Om diagnosestelling van Coeliakie bij het consultatiebureau te verbeteren.

Ook ik heb afgelopen week weer mijn best gedaan om de diagnosestelling van coeliakie te verbeteren. Ik stuurde een mail naar mijn huisarts:

“Ik heb begrepen dat dr. A. niet meer bij jullie werkt.
Jammer, ik zou graag iets met haar bespreken. Niet om haar te veroordelen, maar om dit soort zaken in de toekomst te voorkomen.
Vanaf ca. januari 2012 kwam ik met mijn dochter Mirthe ongeveer eens per 2 weken bij haar. Dit omdat Mirthe eczeem had, waar ze maar niet van geneesde. Al de eerste keer sprak ik het ernstige vermoeden uit dat er meer aan de hand was, dat ze een voedsel allergie heeft of misschien zelfs wel coeliakie zoals ik zelf.
Ons vermoeden van coeliakie kreeg steeds meer grond, ook al konden we geen aanwijsbare symptomen aangeven. Toch vond dr. A. een simpele bloedproef niet nodig, en wist ze mij elke keer weer te overtuigen dat dit niet nodig was.
Het eczeem werd steeds erger. In juli 2012 worden we eindelijk doorgestuurd naar een kinderarts. Op mijn aandringen doet hij ook een coeliakie-test. Uitslag: Zeer hoge antistoffen.

In hoeverre nemen jullie de voorgevoelens van ouders serieus? Zeker als er al coeliakie in de familie is?
Zoals ik al eerder aangegeven heb: In een praktijk als die van u, zijn ca. 100 coeliakiepatienten, waarvan slechts 16 mensen weten dat ze coeliakie hebben…”

Mijn huisarts belde terug. Hij is blij met mijn terugkoppeling, omdat hij dan weer wat vaker aan coeliakie denkt. Hij zal mijn terugkoppeling ook doorgeven aan dr. A. Aan de andere kant is er bij vage klachten vaak geen aanleiding om een coeliakie-test te doen. Naast coeliakie kan het nog zo veel andere oorzaken hebben…

1 thought on “diagnosestelling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *