Coeliakie accepteren, de weg naar een waardevol glutenvrij leven (deel 1)

Tijdens de online lezing ‘coeliakie accepteren‘ door Bianca Hermans dacht ik regelmatig “Ik zit hier verkeerd. Ik heb al lang een waardevol glutenvrij leven. En ook voor mijn lezers heb ik (naast het veelgelezen artikel Eerste hulp bij coeliakie) niet veel toe te voegen.”
Totdat ik dacht aan een mailwisseling die ik onlangs voerde met Walter. In zijn eerste email stond:

Ik vind het moeilijk en teleurstellend omdat al die overzichten, blogs, lijsten wel het beeld creëren dat je al op zoveel plekken terecht kunt tegenwoordig. De realiteit ziet er anders uit.

Ervaringen met glutenvrij (?) uit eten gaan

Walter is een alleenstaande vader. Hij is eigenaar van 2 bedrijven met tientallen medewerkers. En hij heeft al 20 jaar coeliakie.
Als hij ziek wordt, komt dat nooit goed uit. Tot een jaar of 5 geleden ging hij nog regelmatig uit eten. Helaas werd hij zo’n 1 op de 4 keer ziek. Hij heeft toen besloten om niet meer uit eten te gaan, alleen bij die restaurants die er echt vertrouwd mee zijn of volledig glutenvrij zijn. 

Vijf jaar geleden zaten we volop in de glutenhype. Ikzelf ben rond die tijd een paar keer ziek geworden bij het uit eten gaan. Ik durfde nauwelijks meer uit eten te gaan, werd al misselijk voordat ik een hap gegeten had. Misselijk van angst om ziek te worden.
Ik wilde me echter niet laten beperken door mijn (gegronde) angst. Ik heb er hard aan gewerkt om die angst te boven te komen, met hulp van een coach, tips van lotgenoten en veel positieve ervaringen. Ik begon met uit eten gaan bij restaurants die ik volledig vertrouwde. 100% glutenvrije restaurants, restaurants aangesloten bij Horeca Alliantie Glutenvrij van de NCV, restaurants die goed aanbevolen zijn door andere mensen met coeliakie en zo steeds verder uitbouwen. Sindsdien eet ik zo’n 50 keer per jaar buiten de deur. En ik ben gelukkig nooit meer ziek geworden!

Walter: We hebben dus ontzettend verschillende ervaringen met ziek worden na restaurantbezoek. Dat zal sterk onze meningen Inkleuren over het ‘veilig eten’ in restaurants. Ik weet niet waarom onze ervaringen zo sterk verschillen.  Het verbaast me….. Geen idee hoe dat zit…. Hoe kijk jij tegen aan? 

Geluk?

Ik weet niet waarom ik het geluk heb dat ik niet ziek word.
Is dat inderdaad geluk, of is er meer aan de hand?

Ik stel mij diezelfde vraag regelmatig met betrekking tot glutenvrij bij vrienden en familie. Waarom is glutenvrij altijd goed geregeld bij onze vrienden en familie, terwijl ik zulke andere verhalen lees op de social media? Is dat inderdaad geluk, of is er meer aan de hand? Wij hebben sowieso het voordeel dat we met z’n tweeën zijn (mijn dochter en ik). Voor kinderen zijn mensen eerder geneigd om hun best te doen. Daarnaast hebben de meesten gezien hoe ziek ik was voordat ik glutenvrij ging eten, en hoe ziek wij nu worden als we een glutenfout maken. Tenslotte leg ik gewenst en ongewenst uit wat glutenvrij inhoudt, en stuur ik elk jaar een document met glutenvrije regels en tips.

Bij restaurants heb ik die ‘voordelen’ niet. Waarom het dan toch al 5 jaar goed gaat?
Mijn belangrijkste troeven zijn het stellen van open vragen (hoe zorgen jullie dat ik een glutenvrije maaltijd krijg?) en het volledig vertrouwen op mijn onderbuikgevoel: Vertrouw ik het niet? Doorvragen. Vertrouw ik het nog steeds niet? Niet eten!
Maarja, ik besef dat ik daarbij ook veel geluk heb…

Beperkend

Het glutenvrije dieet IS ook beperkend.
Maar ik wil het glutenvrij leven wel van de positieve kant blijven benaderen, in mijn leven en op mijn website. En ik wil gewoon uit eten kunnen blijven gaan.
Ik heb destijds een knop ongezet: Ik wil niet meer bang zijn, ik wil niet dat er geen rekening met mij wordt gehouden (uitzonderingen daargelaten), ik wil voor mijzelf opkomen en ik wil vooral genieten van de voordelen van mijn glutenvrije leven (en slechts zo af en toe balen van de nadelen).

“Overigens mag een mens zichzelf best een beetje zielig vinden. Want, zo stond in het gratis krantje DAG, jezelf zielig vinden helpt tegen depressie. Volgens de Amerikaanse psycholoog Mark Leary is jezelf zielig vinden (zelfcompassie) een betere reactie op tegenslag dan jezelf op de kop geven. Daarmee voorkom je veel depressie, woede en verdriet. Zelfcompassie betekent: begrip tonen, aardig zijn, beseffen dat het normaal is om fouten te maken en ophouden jezelf te kwellen met nare gedachten.”

Met dit in het achterhoofd, kijk ik nogmaals naar de presentatie van Bianca Hermans. In mijn volgende blog geef ik een samenvatting van haar presentatie.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*