coeliakie in de oudheid

In Cosa (in de buurt van Venezie) leefde in de 1e eeuw na Christus een jonge vrouw.
Ze behoorde tot een rijke familie, had mooie sieraden, at gevarieerd en gezond. Toch overleed rond haar 20e aan ondervoeding of de gevolgen hiervan.
 
 
  
 
De vrouw had een groeiachterstand, was tenger, kort voor haar leeftijd (140 cm), had osteoporose (botontkalking). Ze had slecht tandglazuur en een aangeboren heupdysplasie. Dit alles wijst op coeliakie!
Om de hypothese te bevestigen, wordt haar DNA uit delen van het skelet gehaald en bestudeerd. De vrouw blijkt HLA DQ2.5 te hebben.
Dus ook in de oudheid kwam al coeliakie voor!
 
 

Deze vind je misschien ook interessant

9 reacties op “coeliakie in de oudheid

    • Pas 20 eeuwen later bestaan er supermarkten 😉
      Nee, zonder gekheid: Al in het jaar 100 wordt de ziekte coeliakie beschreven. Pas na de 2e wereldoorlog kwam dr Dicke er achter dat de symptomen door gluten veroorzaakt worden. Vanaf toen was er mondjesmaat glutenvrij eten te krijgen. Een vriendin van mijn moest in haar jeugd (jaren 70) glutenvrij eten. Zij moest naar Delft fietsen voor een compact, niet smakelijk, glutenvrij broodje. Gelukkig is dat in de loop van de tijd veranderd. En hopelijk zijn er steeds meer glutenvrije producten te krijgen EN zijn steeds meer standaard producten glutenvrij (zoals snoep, ketjap, mayonaise, waar nu vaak gluten in verwerkt worden).

  1. Pingback: #wijbloggenglutenvrij: De medische kant van Coeliakie | Ik ben glutenvrij

    • Goede vraag Marijn.
      Ik heb geen idee. Maar al filosoverend:
      Gluten is een soort lijm. Het zorgt dat de lucht in baksels blijft (dat het niet instort, of als een baksteen wordt) en dat het brood elastisch is. Heb je ooit wel eens geprobeerd lijm van je handen af te spoelen? Met veel moeite gaat dat. Maar het lost zeker niet op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *