darmbiopsie

Gister heb ik mijn biopsie gehad. Bij de dunne-darm-biopsie werd er weefsel uit mijn darmen gehaald, waarmee aangetoond zal worden of ik daadwerkelijk coeliakie heb. Ik zag er helemaal niet tegen op, vond het juist wel spannend om in mijn eigen maag te kunnen kijken. Ze hadden mij verteld dat het een beetje vervelend zou zijn, maar geen pijn zou doen.

Wat een misvatting!
Het was VERSCHRIKKELIJK vervelend! En het deed WEL pijn!
Terwijl ik daar kokhalsend, shakend, kwijlend, en boerend op die tafel lag, werd er een slang door mijn slokdarm geduwd. Snel was de slang met licht en camera in mijn maag aangekomen, alwaar er lucht ingepompt moest worden om verder te kunnen naar de dunne darm. Maar het apparaat deed het niet!
Dus die hele slang er weer uit en een nieuwe slang er in.

Gaan ze ook nog lastige vragen stellen: Hoe lang heb je al klachten, wat voor klachten zijn dat, hoe is dat gekomen? Waardoor ik ook nog over Boris en Sanne moest vertellen, terwijl ik al zo kwetsbaar op die tafel lag.
En ik had zo gehoopt mezelf een keer van binnen te kunnen bewonderen, maar ik mocht niet meekijken op het video-scherm…. Niet dat dat sowieso mogelijk was, ik heb de hele tijd mijn ogen erg hard dicht geknepen!

Rustig blijven, concentreer je op je ademhaling, ja doe dat maar eens als er een slang van 1 meter in je wordt gepropt
Gelukkig ging dit keer wel alles goed, werd er 3 keer een stukje weefsel weggenomen en al snel werd die slang weer uit mijn keel gehaald.

Nog even bijkomen, lekker tegen Erik aankruipen en mijn verhaal vertellen en daarna mochten we weer naar huis.
Volgende week krijg ik de uitslag van het onderzoek.

Deze vind je misschien ook interessant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *