driftbuien; coeliakie?

boosEen tijdje geleden schreef ik over onze oudste dochter Eva. Zij heeft geen coeliakie: Geen antistoffen, geen symptomen. Maar ze klaagt wel regelmatig over buikpijn. En ze heeft bijna dagelijks driftbuien.
(Lees mijn blog Dilemma: biopt of niet)

Vorige week hadden we een afspraak in het WKZ om te bespreken of het misschien toch coeliakie kan zijn.

Het was een prettig gesprek. De arts nam ons serieus en dacht goed mee. Ja, driftbuien is veel voorkomend bij coeliakie. Maar ze heeft in haar 9  jaar ervaring nog nooit heeft meegemaakt dat een kind alleen maar driftbuien heeft, en geen andere symptomen. Echter, er zijn wel enkele gevallen beschreven.
Omdat Eva er verder  gezond uit ziet, heeft ze geen haast met een eventuele diagnose. Ze stelde 3 dingen voor:

  1. Bloed en ontlasting onderzoeken op vitaminetekorten en eiwitten die samenhangen met coeliakie;
  2. Een biopt onder narcose;
  3. Een gesprek met een psycholoog die ons  helpt beter met Eva's driftbuien om te gaan.

De 3e optie is gelukkig niet nodig: Wij krijgen vanuit het wijkteam al hulp. Gesprekken thuis en mailcontact. Niet vaak, wel fijn.

Optie 2, daar hadden we zelf nog niet aan gedacht. Waarom niet? Geen idee. Het ligt in dit geval het meest vor de hand. Zeker omdat een biopt best ingrijpend is…
Dus Eva is meteen geprikt en we moeten ontlasting opsturen.
Gelukkig is Eva oud genoeg om te snappen waarom ze geprikt moet worden en vindt ze het geen probleem.

Over 3 weken heb ik een telefonische afspraak over de uitslagen van de onderzoeken. Ik ben benieuwd..

Deze vind je misschien ook interessant

4 reacties op “driftbuien; coeliakie?

  1. Maar als ze ook klaagt over buikpijn heeft ze toch wel symptomen? 😉
    Goed dat jullie er zo mee bezig zijn en hopelijk komt er snel duidelijkheid!
    Hoe wel driftbuien natuurlijk bij veel kinderen voorkomt kan ik me wel heel goed voorstellen dat het ook bij coeliakie hoort. Ik was (vooral de laatste jaren) ook niet te genieten vaak haha!

  2. Bij mij kwam uit onderzoeken geen diagnose coeliakie. Dus dat zou ik niet hebben. Wel stond in de papieren van de arts dat mijn klachten leken op die van coeliakie. Na 2 jaar ben ik op advies van iemand die het idee opperde om gewoon een tijd glutenvrij te gaan eten en te kijken of er verschil kwam. Na 7 weken viel mij opeens op dat ik geen zeurende buikpijn meer had. En deze buikpijn waar ik al 20 jaar meeliep zou veroorzaakt worden door stress werd mij altijd gezegd. Ik had ook altijd ondergewicht ondanks dat ik goed eet. Voelde mij altijd moe en prikkelbaar (door verminderde energie dus slechte darmopname veroorzaakt door de gluten en buikpijn.) Ik ben door de jaren heen gewoon ondervoed achteraf. Ik ben 44 en weeg maar 47 kg. Nu heel langzaam gaat mijn gewicht omhoog en het allerfijnst is geen buikpijn meer. Ook al komt het niet uit de onderzoeken, ik blijf mijn eigen gevoel volgen en voel mij er veel beter door. Nu hoor ik van meer mensen dat ook zij zich beter voelen zonder gluten ondanks dat het niet speciaal uit een onderzoek komt.

    • Ik vergat nog te vermelden dat het wel belankrijk is om in overleg met een dietiste te kijken wat je wel gaat eten om te voorkomen dat je tekorten gaat krijgen. Op deze manier ben ik verantwoord bezig om te kijken of ik toch coeliakie heb ondanks dat onderzoeken dit niet bevestigen.

  3. Pingback: driftbuien door coeliakie? | Ik ben glutenvrij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *