Refractaire coeliakie, het verhaal van Margreth

refractaire coeliakie

Veruit de meeste mensen met coeliakie knappen op nadat ze met het glutenvrije dieet zijn gestart.
Er is een kleine groep die niet (genoeg) op knapt. Vaak komt dit omdat er ook iets anders aan de hand is. Soms komt het omdat het glutenvrije dieet strenger gevolgd moet worden. En heel soms komt het omdat degene refractaire coeliakie heeft.

VuMC: "Refractaire coeliakie wil zeggen dat je niet reageert op een glutenvrij dieet. Hierbij zijn afwijkende T-cellen te vinden. Dit is een complicatie die pas sinds ca. 15 jaar als zodanig bekend is."
Reflactaire coeliakie komt het meeste voor bij mensen bij wie coeliakie pas op latere leeftijd is ontdenkt. Mensen met refractaire coeliakie krijgen vaak lymfklierkanker. 

Margreth (60) heeft refractaire coeliakie. Hieronder doet zij haar verhaal.

"Ik was achttien toen ik klachten kreeg: veel buikpijn en dairree. Ik heb 3 maanden in het ziekenhuis gelegen. Ze wisten niet wat er aan de hand was. Een paar jaar later, in het academisch ziekenhuis, hebben ze bioptie gedaan bleek dat ik coeliakie had. Ik was in de puberteit en wat doe je dan? Je kijkt niet zo krap. Vanwege leeftijd, maar ook omdat er in die tijd niet zoveel glutenvrij was te krijgen. 

Ik ben jaren onder behandeling geweest van een internist en later een MDL-arts. Ondanks mijn dieet bleef ik klachten houden.

12 jaar geleden heb ik verkeerde medicijnen geslikt. Ik kreeg Imodium om de diarree te stoppen. Maar hiervan kreeg ik vlokatrofie. Ik ben zo ziek geworden, woog nog maar 54 kilo. Ik was uitgedroogd en had een kalium tekort. Ik kreeg 12 gram kalium toegediend, met gevolg dat m'n aderen nu kapot zijn. Ik ben zo ziek geweest dat ik opnieuw moest leren lopen.

8 jaar geleden zocht mijn arts contact met dr. Mulder in het VU. Hij heeft toen refractaire coeliakie geconstateerd. Ze hebben ook onrustige cellen gevonden. Daarom slik ik heel veel medicijnen en chemo pillen. 
Ik voel me nog vaak helemaal niet lekker. Diarree, buikpijn, vermoeidheid.

Ondanks mijn klachten probeer ik wel wat te maken van het leven.
Ik ben huismoeder en het ligt aan mijn gestel wat ik die dag kan doen. Komt het vandaag niet, dan een dag later. Ik houd niet van stil zitten, maar soms moet ik even rusten. ‚ÄčIk loop graag met de hondjes buiten.
En ik ben vrijwilliger bij de NCV. Ik organiseer samen met anderen inloopavonden in Zwijndracht en kindermiddagen zoals bakken en het Sinterklaasfeest.

Mijn motto? Probeer te genieten van de dingen die je wel kan en mag doen.
Pluk de dag, Carpe Diem!"

Heel erg bedankt Margret, voor je aangrijpende en openhartige verhaal.
Ik wens je heel veel mooie en gezonde dagen.

3 thoughts on “Refractaire coeliakie, het verhaal van Margreth

  1. Pingback: CyTOF voor coeliakie | Ik ben glutenvrij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *