Verse pasta (2)

Gister heb ik de pasta gemaakt. Ik vond het toch een stuk moeilijker dan het leek.
Sowieso is een kilo deeg kneden te veel. Ik had beter de helft kunnen maken. De massa was moeilijk tot een bal te vormen. Uiteindelijk heb ik er een ei meer in gedaan en nog een paar drupjes water.
Ik heb geen pastamachine, dus ik heb het deeg uitgerold met de deegroller. Ik vond het moeilijk om het dun te krijgen en het is dikker gebleven dan gewenst.
Uiteindelijk heb ik een groot deel in repen gesneden en een deel in (lasagne) plakken.
 
Vandaag heb ik het gekookt. Met zalm en lekker veel olijfolie.
In mijn achterhoofd had ik de tagiatelle die we ooit aten in een achterafstraatje in Venezie. Zo’n cafeetje/restaurantje waar eigenlijk nooit toeristen komen. Op die pasta zatten zeevruchten, olijfolie en verder niets. En die was zoooo lekker.
 
Helaas, mijn zelfgemaakte pasta haalde het niet bij die herinnering: Te dik, niet smaakvol, melerig.
Misschien probeer ik het ooit weer. Maar voorlopig houd ik het bij de gekochte pasta.

Deze vind je misschien ook interessant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *