Glutenvrij Pasen (#wijbloggenglutenvrij)

Pasen…
Alweer moet ik een paasblog uit mijn mouw schudden.

Ja, ik weet het, ik heb dit onderwerp voor #wijbloggenglutenvrij zelf bedacht. Maar er is al zoveel over geschreven! En er zal ook veel geschreven worden door de andere bloggers (zie onderaan deze blog). Daarom ga ik het dit keer over een andere boeg gooien. Een gedachte achter Pasen: Opoffering.

Al een week loop ik te denken over een interessant onderwerp voor deze blog. Voorgaande jaren schreef ik al over ideeën voor de paasbrunch. En schreef ik wel 3 blogs over het paasfeest op school: Voorbereidingen, ideeën voor het paasontbijt en Mirthe’s paasontbijt. Dit jaar krijgt Mirthe net zoals met kerst een muffinblik met lekkers mee naar school.

Opoffering

Vorige week had ik een interessant gesprek met een vriendin. Zij had een column geschreven over opoffering. Vroeger was opoffering een groot goed. Tegenwoordig, in onze individualistische maatschappij, wordt het vaak gezien als dom. Waarom zou je je eigen behoeftes aan de kant schuiven voor een ander? Maar een goede relatie niet kan zonder een beetje opoffering. En een kind opvoeden kan al helemaal niet zonder opoffering. Bedenk eens wat wij allemaal opofferen voor een gezond, glutenvrij leven…

Volgens de bijbel is Jesus op goede vrijdag gekruisigd. Hiermee nam hij alle zonden op zich. De ultieme vorm van opoffering. Daarom schrijf ik deze paasblog over opoffering.

Die vriendin bepleitte dat we vaker moeten praten over wat wij opofferen. Om elkaar meer te waarderen. Om zelf te beseffen wat we laten, maar vooral wat we hebben.

Tijd, geld en onbezorgdheid

Als glutenvrije mens geven we natuurlijk veel op voor onze gezondheid. Als glutenvrije ouder geven we heel veel op voor de gezondheid van ons kind. Maar nog meer dan dat: Wij willen dat ons kind niet teleurgesteld wordt, dat hij minstens even lekkere dingen krijgt als zijn vriendjes, dat hij mee kan doen met de rest. Glutenvrije mama schreef hier een mooie blog over: Ben jij een glutenvrije curling ouder?

Maar wat offer ik op voor ons dieet?
Ten eerste tijd: Op het moment dat ik liever op de bank of in bed zou liggen, sta ik in de keuken krentenbollen te bakken. Op het moment dat ik eigenlijk het huis moet opruimen, bel ik naar de ouders die een feestje organiseren, of dat restaurant waar ik met mijn werk ga eten. Op het moment dat ik eigenlijk al lang thuis had willen zijn, ga ik nog naar een andere winkel op zoek naar de juiste meelmix.

Ten tweede geld. Dit spreekt eigenlijk voor zich. Glutenvrij eten is (veel) duurder dan niet-glutenvrij eten. Waar je voor een glutenvol bruinbrood van 800 gram slechts € 1,09 betaald, betaal je voor de glutenvrije variant van 350 gram wel € 2,99! (dus 6,5 keer zo veel). Daarnaast rijden wij vaak een heel eind om die lekkere glutenvrije gebakjes te halen. Of om naar restaurant te gaan dat zo goed glutenvrij kan verzorgen. En dan heb ik het nog niet eens over alles wat ik zelf koop, dan anderen automatisch krijgen: chocolademelk op mijn werk, een broodje voor Mirthe op schoolreisje, iets lekkers mee op visite bij iemand die ik niet zo goed ken.

Ten slotte onbezorgdheid: Gisteren gingen we met een vriendin naar het strand voor haar verjaardag. Vooraf hadden we uitgebreid onderzocht waar we een glutenvrij taartje konden eten en waar we veilig konden lunchen. En ook tijdens het bestellen en eten vraag ik regelmatig door: Hoe wordt die tosti gebakken, is die chocolademelk echt wel glutenvrij, mag ik een schoon lepeltje want deze lag tegen het koekje aan?
En lekker onbezorgd zitten eten zit er ook niet in. Altijd dat kleine stemmetje in mijn achterhoofd ‘is het echt wel glutenvrij’? Gelukkig is dat stemmetje heel wat minder aanwezig dan een paar jaar geleden. Toen ik regelmatig misselijk werd van angst om ziek te worden.
– Binnenkort zal ik schrijven over onze glutenvrije ervaringen tijdens dat dagje uitwaaien –

Offers beperken

Natuurlijk kan je deze ‘offers’ beperken door goed voorbereiden, goed communiceren en slim inkopen. Lees bijvoorbeeld mijn blog kosten beperken. En natuurlijk hebben deze ‘offers’ ook veel voordelen. Zoals eten bij dat leuke restaurantje die je anders nooit ontdekt zou hebben, extra blij zijn als iemand onverwacht aan jouw dieet heeft gedacht en leuk dagje uit vastgeplakt aan het bezoek aan 1 van die winkels/restaurants die 100% glutenvrij zijn.

En voor mij voelt het eigenlijk niet als opofferen, maar als een andere levenswijze. Ook al baal ook ik natuurlijk wel eens als ik geen gebakje krijg bij een traktatie. Of als ik helemaal geen zin heb om naar de andere kant van de stad te fietsen voor een glutenvrije pizza. Maar wat ben ik blij dat het kan, dat er zo veel wel mogelijk is, en dat mijn gezondheid zo veel beter is dan 11 jaar geleden!

Wat breng jij voor offers door coeliakie? En wat doe je er tegen om ze te beperken?

Paasblogs

De andere bloggers die deze maand mee doen aan #wijbloggenglutenvrij schrijven vast wel een blog over paaslekkernijen, paasontbijt of paaseitjes. Kijk snel verder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *