Stel: Iemand heeft coeliakie. Maar weet het nog niet.
Voor het gemak noemen we haar Anna.
Anna loopt al jaren rond met allerlei vage klachten. Het hoort bij het leven, denkt ze. Wij hebben een druk leven waarin kwaaltjes niet ongewoon zijn. Iedereen heeft toch wel eens last van kwaaltjes?
Gluten zijn slecht!?
Op een ochtend kijkt Anna naar Koffietijd. In het programma wordt gesproken over de kwaaltjes die Anna ook heeft. In het programma wordt geadviseerd om het glutenvrije dieet ‘uit te proberen’.
Of Anna leest een culinair tijdschrift. In een artikel staat dat wij niet geschikt zijn om “complexe granen” te verteren. Er staat: “Weten of je gevoelig bent voor gluten? Dan zit er niks anders op dan ze een tijdje weg te laten uit je eetpatroon en te kijken hoe je je voelt.”
Of Anna is aan surfen op internet. Ze komt op een website waarop staat dat gluten slecht zijn: “Gluten zijn niet alleen slecht voor mensen met medisch gediagnosticeerde gluten-intolerantie. Bijna iedereen is in zekere mate overgevoelig. Een glutenvrij dieet kan ervoor zorgen dat gluten-gerelateerde gezondheidsklachten afnemen of zelfs verdwijnen.”
Bron: Salusi, maar ik zou ook 1 van de 68.968 andere websites kunnen kiezen)
Kortom: Anna besluit om glutenvrij te gaan eten. Glutenvrij te gaan ‘uitproberen’. Want misschien is dit een oplossing voor haar klachtjes?
Nee, nee, nee!
Ga niet zomaar glutenvrij uitproberen!
Maar glutenarm is niet glutenvrij!
Wat de meeste mensen glutenvrij noemen, is voor iemand met coeliakie nog lang niet glutenvrij. Het glutenvrije dieet voor iemand met coeliakie is namelijk veel strenger dan het glutenarme dieet dat in bovenstaande artikelen wordt gepromoot.
Iemand met coeliakie krijgt darmschade van een klein kruimtje brood. Glutenvrij voor iemand met coeliakie is een aparte botervloot, nooit eten snijden op een houten snijplank waar ooit brood op gesneden is, geen korenmolen bezoeken en zeker niet toch dat taartje eten omdat je er zo’n zin in hebt.
Anna gaat glutenarm eten. Het valt haar zwaar. Haar hele eetpatroon veranderd en ze moet aan haar omgeving vragen om rekening met haar te houden. Ze merkt wel wat verschil, maar niet genoeg.
Vervolg
En dan?
Tja, dan zijn er vele scenario’s mogelijk:
1. Anna blijft de rest van haar leven glutenarm leven.
Als ze geluk heeft, blijft het bij de paar klachtjes die ze heeft. Als ze geen geluk heeft, krijgt ze meer klachten of zelfs ziektes die veroorzaakt kunnen worden door coeliakie.
2. Anna’s klachten zitten haar steeds meer in de weg. Ze gaat toch maar eens naar een huisarts. Die doet een coeliakietest. Hier komt niets uit, omdat Anna geen antistoffen meer aan maakt omdat ze te weinig gluten binnen krijgt. En de huisarts weet te weinig van coeliakie om hier mee verder te gaan…
3. Anna stopt met glutenarm eten.
Ze denkt er nooit meer aan dat gluten haar klachten kunnen veroorzaken. Immers, toen ze ‘glutenvrij’ at had ze die klachtjes toch ook nog?
4. ……
99. Anna gaat naar haar huisarts. Hij adviseert haar om weer (tijdelijk) gluten te gaan eten. Daarna doet hij een bloedtest en constateerd coeliakie.
Anna gooit haar leven (nogmaals) om, gaat volledig glutenvrij eten en haar klachten verdwijnen (grotendeels). Ze leeft nog lang en gelukkig.
Waarom eerst testen op coeliakie?
Ja, er zijn heel veel mensen die goed reageren op het glutenvrije dieet. Of ze nou coeliakie hebben, glutensensitiviteit of zich gewoon fijner voelen als ze meer salades eten in plaats van brood. Waarom dan toch eerst testen op coeliakie? Ik hoop dat ik in de voorbeelden hierboven duidelijk heb gemaakt waarom.
Lees nog meer punten waarom eerst testen erg handig is: Glutenvrij eten zonder diagnose?
Mocht ik enigsinds scherp overkomen in dit bericht? Glutenvrije mama heeft een goede verklaring waarom: Het glutenvrije dieet is het medicijn tegen coeliakie. Aangezien mijn dochter coeliakie heeft, reageer ik als een leeuwin wiens welpje wordt aangevallen: grommend!
Alles om mijn kind te beschermen tegen foutieve informatie die nu veel te veel de wereld in wordt geschopt.
