Ingrediënten:
80 gram neutrale bloemenhoning
40 gram (schenk)stroop
120 gram Freee
40 gram boekweitmeel of teffmix
55 gram kleefrijstmeel (te koop bij de toko)
1 zakje bakpoeder
mespuntje zout
1 theelepel Fibre-husk
1 eetlepel gemalen anijs (te koop bij de toko)
1 theelepel speculaaskruiden (Silvo)
2 eidooiers (33 gram)
2 flinke eetlepels karnemelk

Bereidingswijze:
Honing met stroop zachtjes verwarmen in de magnetron, tot het dun is.
Meng al het meel met zout, Fibre-husk, anijs en speculaaskruiden.
Giet lauwe honing/stroop in een kuiltje in de meelmix en mix tot een klef deeg. Voeg als laatste de eidooiers en crème fraîche toe.
Plakkerig deeg op plastic folie tot een dikke plak vormen, inpakken en in de koelkast 45 minuten tot een uur laten opstijven.

Verwarm nu de oven voor op 180 graden.
Het deeg in dobbelstenen van 1,5 à 2 cm snijden en op bakpapier bakken: na ongeveer 20 minuten zijn ze gaar en beginnen ze net wat te bruinen (echt bruin moet niet, dan worden ze te hard).

Truc voor echte dobbelstenen: bak het geheel als een dikke plak, snijd het na ongeveer 15 minuten in dobbelstenen en bak ze verder af tot ze net beginnen te kleuren.

En wat doe je met de overgebleven eiwitten? Daar maak je speculaasschuimjes van!

Afgelopen weekend vroeg ik om tips om te droge cakejes te verwerken. Van verschillende kanten kreeg ik de tip: cakepops!

Afgelopen dinsdag was ik vroeg thuis en maakten we cakepops:
– botercreme maken,
– kruimels en botercreme mengen en vorm kleine balletjes
– minimaal 6 uur in de koelkast
– op een stokje prikken en versieren met wat je maar wilt. Wij doopten ze in de chocolade en versierden ze met spikkels, schrijfstiften en vlaggetjes.

Het was leuk om een keertje te doen. Maar meer dan een keertje zal het niet worden. Te veel gedoe…
En trouwens, de meisjes vinden ze niet eens lekker 😉

Glutenvrij eten mist een aantal voedingsttoffen. Als je glutenvrij eet, moet je er voor zorgen dat je geen tekort krijgt aan:

• voedingsvezels
• vitamine B1
• foliumzuur
• jodium

Hoe kan je er voor zorgen dat je geen tekorten krijgt? Wat kan je eten om deze voedingsstoffen aan te vullen?

Voedingsvezels:
peulvruchten, groente, (gedroogd) fruit, glutenvrije vezelrijke granen, teff, quinoa, sorghum of haver.
Lees ook mijn blog Voldoende vezels?

Foliumzuur:
groene bladgroente, broccoli, spruitjes, ei, peulvrechten, pompoen, bieten, mais, sinaasappels, bramen, aardbeien, etc
Lees ook mijn blog over mijn zoektocht naar glutenvrije foliumzuur-tabletten tijdens mijn zwangerschappen.

Jodium:
voedingsmiddelen uit de zee, melkproducten, ei, jozozout, GV bakkerszout.
Als je zelf brood bakt GV bakkerszout toevoegen.
Lees ook mijn blog Voorkomen van jodiumtekort bij glutenvrij eten

Vitamine B1:
varkensvlees, glutenvrije volkoren granen (haver), zalm, melkproducten, zilvervliesrijst, aardappelen, linzen

(Bron: Campagne Goed Glutenvrij, dietistennetwerk)

Proceli MiniChoc. Kocht ik deze week bij de glutenvrijemarkt voor 1 euro (omdat de uiterste houdbaarheidsdatum bijna verstreken is).
Proceli vind ik meestal lekker. Apart verpakte chocolade cakejes. Perfect voor Mirthe, dacht ik.
Maar ze zijn zo verschrikkelijk droog…

Heeft iemand een idee om de cakejes te verwerken? Want weggooien vind ik natuurlijk zonde. Ik dacht zelf aan pudding. Maar misschien hebben jullie een beter idee.

###

Tips via twitter en facebook:
– met vla, slagroom en noten;
– meng ze met botercreme voor cakeballetjes. En daarna versieren met de meiden = cake pops!
– als bodem van monchou- of kwarktaart
– trifle met lekker veel drank (maar dan mogen de kinderen  het niet meer…)

Een tijdje geleden schreef ik over het snoeptrommeltje.
Daar stonden voorbeelden van lekkers, maar nog niet zo veel snoep.
Nu ben ik ook geen voorstander van snoep, maar zo af en toe…

Hierbij een lijst met voorbeelden van glutenvrij snoep:
Let op: blijf altijd etiketten lezen. Wat nu glutenvrij is, hoeft dat morgen niet meer te zijn.

Eindelijk zijn de verlossende woorden gevallen: Mirthe mag per direct glutenvrij!

Het is al 2 weken geleden dat we bij het WKZ waren. Toen moesten de antistoffen nogmaals onderzocht worden. En moest uitgesloten worden dat Mirthe een parasiet had, die de klachten ook kon veroorzaken. Zij zou ons eind vorige week bellen met de uitslag.

Op vrijdagmiddag ben ik zelf maar eens gaan bellen.
“Ik maak een belafspraak voor u bij dokter M. Nee, ik mag u niets vertellen over de uitslagen.

Die belafspraak was vandaag. Na 4 uur zou ik worden gebeld.
Toen ik om 5 uur nog steeds niet was gebeld, dacht ik dat het niet meer zou gebeuren. Maar om 19:00 uur, net toen ik in de auto reed, in het donker, in de regen, op een drukke snelweg, met een dreinend kind achterin (en een slapend kind), werd ik gebeld!

Mirthe heeft onmeetbaar hoge antistoffen. (Dat wil zeggen dat het bloed verdund moet worden om het te meten en dat is nog steeds niet gelukt).
Mirthe heeft geen parasiet.
Dat wil zeggen dat ze per direct op glutenvrij dieet mag!

Ik ben benieuwd of ze veranderd als haar darmen straks herstellen.

Vandaag hoopten we duidelijkheid te krijgen over wel of geen biopt. Vandaag hoopten we duidelijkheid te krijgen over wel of nog niet 100% zeker coeliakie. Helaas moeten we nog een week wachten.

Morgen zou onze afspraak in het Wilhelmina Kinder Ziekenhuis bij de gastro-entheroloog zijn. Maar afgelopen vrijdag kregen wij (weer) een wijziging van deze afspraak: De afspraak is verplaatst naar vandaag, bij het speciale coeliakie-spreekuur!

Om 2 uur waren Mirthe en ik aanwezig bij de poli. Mirthe moest eerst gemeten en gewogen, maar daarna kon ze lekker gaan spelen. Ze had al snel contact met een groot meisje. Het meisje speelde met Mirthe en duwde haar rond in een wagentje. Voor beiden een goede afleiding!
Na bijna een uur zei de assistente dat we eerst maar bloed moesten gaan prikken. Ook bij het lab moesten we even wachten, terwijl Mirthe alle stoeltjes verplaatste en weer opruimde. Na een tijdje werden we binnen geroepen. Mirthe vond eerst de tekenfilm die aan stond wel heel erg interessant, maar had al snel door wat de bedoeling was en begon hartverscheurend te huilen. Vijf buisjes bloed moesten er afgenomen worden, en het duurde eeuwig…

Vervolgens gingen we weer terug naar de poli, waar we nog een tijd hebben gewacht. Mirthe bedaarde, getroost met een pakje appelsap en een doosje yoghurt-rozijntjes. En gelukkig, eindelijk mochten we bij de dokter naar binnen!
Ze vroeg alles over Mirthe en haar familie. Ze onderzocht Mirthe en concludeerde dat er zeer waarschijnlijk geen biopt nodig is. De combinatie genen, familie met coeliakie, zeer hoge antistoffen (veel meer dan 10x de normaalwaarde), dik buikje, platte billen en zeer frequente diarree zijn genoeg om coeliakie vast te stellen. Maar…

Mirthe’s ontlasting is nog niet onderzocht en er is pas 1 maal bloed geprikt. Het zou kunnen dat de hoge antistoffen een foutje van het lab zijn. En de symptomen kunnen ook veroorzaakt worden door een parasiet.
Dus, Mirthe’s ontlasting wordt onderzocht op de betreffende parasiet en haar bloed wordt nogmaals gecontroleerd op antistoffen.
Afwijkende leverfunctie of een laag Hb kan niet veroorzaakt worden door deze parasiet, alleen door coeliakie. Maar deze waarden zijn niet afwijkend. Dus als deze parasiet in Mirthe’s ontlasting zit, moet zij wel een biopt. (En krijgt ze eerst een aantal weken glutenpoeder, omdat ze te weinig gluten eet). Als deze parasiet niet in haar ontlasting zit, heeft ze voor 100% zeker coeliakie en hoeft ze dus geen biopt.
Nog 1 week wachten op de uitslag…

Na een lange middag konden we weer naar huis. Om half 5 reden we eindelijk weg van het WKZ…

Op zoek naar kinderboeken over coeliakie, kwam ik het boekje van Coeliac UK tegen: Me and my tummy.

Ik mailde de vereniging of ze het mij konden toezenden. En nog geen halve dag later zat het (gratis) is mijn mailbox! Wat fijn dat zo’n vereniging niet moeilijk doet. En een leuk en duidelijk boekje.

– Als je het boekje ook wilt hebben, moet je mij even een berichtje sturen –

In mijn vorige blog schreef ik dat we niet zeker weten of de biopt bij Mirthe nodig is.
Zoals ik eerder als schreef, is de specificiteit van de boedtest is 97%. Want bij 3 op de 100 mensen hebben wel positieve antistoffen, maar zij hebben geen coeliakie. De antistoffen kunnen ook ontstaan door een andere auto-immuunziekte (zoals diabetes).

Volgens de nieuwe richtlijnen, hoeven kinderen niet altijd meer een biopt. Als ze aan een aantal criteria voldoen, is het 100% zeker dat ze coeliakie hebben en is een biopt niet meer nodig.

Een aantal van deze criteria zijn: hoge antistoffen (Ttg en EMA – bij twee verschillende metingen minstens tienmaal verhoogd), de genetische kenmerken (HLA-DQ2 en/of -DQ8), coeliakie of andere auto-immuunziekte in de familie, darm-parasiet uitgesloten, vitamine-tekorten, chronische diarree, groeiachterstand, buikpijn, overgeven, moeheid, kort postuur.
De verschillende factoren worden “gewogen”, dwz de ene factor telt 1 keer mee, de andere 4 keer. Kinderen die hoog scoren, hoeven geen darmbiopt. Dat gebeurt bij 1 op de 5 kinderen. Kinderen die gemiddeld of laag scoren, krijgen wel een darmbiopt.

Vitamine D is nodig om calcium uit de voeding in het lichaam te kunnen opnemen. Daardoor is vitamine D belangrijk voor de groei en het handhaven van stevige botten en tanden.

Het lichaam kan vitamine D onder invloed van zonlicht in de huid zelf aanmaken. En het zit ook in eten, onderandere in vette vis en eieren.

Jonge kinderen, ouderen, mensen met een donkere huidskleur, mensen die weinig buiten komen, zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en mensen met coeliakie hebben meer vitamine D nodig dan ze binnen krijgen.
Door een tekort aan vitamine D (en dus een tekort aan calcium-opname) kan osteoporose ontstaan.
Deze groep wordt geadviseerd om zomers voldoende buiten te komen (zonder zonnebrandcreme) en ’s winters extra vitamine D te slikken.

Jonge kinderen laat je in principe nooit zonder zonnebrandcreme naar buiten. Zij moeten daarom het hele jaar rond vitamine D slikken.
Maar ik vind het een beetje onzin. Het flesje druppeltjes was daarom ook achter in de kast verdwenen.

In de glutenvrij stond een artikel over osteoporose. Oh ja, die vitamine D!
Dus sinds een aantal dagen slikken de meisjes en ik weer elke dag vitamine D.