Een glutenfout… Het zit in een klein hoekje. Toen ik onze glutenfouten van de afgelopen jaren op een rijtje zette, verbaasde het mij dan ook dat we niet vaker de fout in zijn gegaan. Ik kreeg de diagnose in 2007, Mirthe in 2012. Helaas heb ik van mijn eerste jaren niet bij gehouden hoe vaak ik ziek werd. Het was toen ook minder heftig (lees hier waarom de reactie op gluten vaak heftiger wordt). Wel weet ik dat ik in het begin een hele ‘stomme’ fout maakte: In de koksroom die we toen regelmatig gebruikten zat gluten. Een snelle les dat je altijd, altijd, altijd de ingrediënten moet lezen.
Ik ging naar een workshop fermenteren. Mijn collega’s keken mij vreemd aan. En ook ik zelf kwam niet verder dan zuurkool. Maar wist jij dat we eigenlijk heel veel gefermenteerde producten eten en drinken? Koffie, thee, wijn, kaas, yoghurt, … Zo vreemd is het is dus niet.
En, gefermenteerd voedsel is ook nog erg goed voor onze darmen.
Weet je nog dat ik in 2016 liever niet uit eten ging? Dat ik vaak misselijk van angst was om ziek te worden? Door veel oefenen en veel goede ervaringen ben ik van die angst af. Ik kan nu genieten van buiten de deur eten!
Lees hieronder bij welke restaurants ik dit jaar heb gegeten. En lees onderaan waar ik nog heen wil, met 2 leuke verrassingen!
Ik heb een nieuwe camera! Ik ben er verschrikkelijk blij mee, en probeer h’m overal uit. Toen ik een oproep voor een plog op Facebook zag, greep ik h’m ook met beide handen aan.
Een plog? Dat is een photo blog. Een foto-verslag van je dag. Ik heb nooit een ‘gemiddelde dag’, maar deze geeft een leuk inzicht van mijn werkende, glutenvrije leven.
Laura van Wereld van Mama plaatst vandaag ook een plog. Hierin kan je zien hoe een dag van een thuisblijfmoeder (zonder coeliakie) er uit ziet.
Het stereotype beeld van een coeliakiepatient is een (te) dunne vrouw/man, die na de diagnose op een normaal gewicht komt. Bij mij klopte dat. Maar dat dit stereotype niet altijd hoeft te kloppen, bewijzen de verhalen van Gerry en Chantal. Gerry kampt met overgewicht, ook nu na de diagnose heeft hij moeite met het verliezen van de kilo’s. Chantal kampt met ondergewicht, ook nu na de diagnose heeft ze moeite met het aankomen van de kilo’s. En voor de volledigheid schrijf ik vandaag mijn eigen verhaal.
Hoe oud ben je?
Ik ben 40 jaar oud.
Wanneer is bij jou de diagnose coeliakie gesteld?
10 jaar geleden, ik was nog net geen 30.
Hoe zwaar was je voor de diagnose?
Voordat ik ziek werd, woog ik zo’n 56 kilo. Toen ik ziek werd, vlogen de kilo’s er af, tot ik op het dieptepunt nog maar 44 kilo woog… Toen ik glutenvrije ging eten, ging mijn gewicht in rap tempo om hoog. Ik moest zelfs oppassen dat ik nog wel in mijn trouwjurk paste (maat 34), slechts 7 weken na de start van het dieet. En toen ik boven de 60 kilo kwam, moest op stoppen met aankomen, wat ook nog geen makkelijke opgave was.
De eerste foto is voordat ik ziek werd (56 kg) De tweede foto is 1,5 week na de start van het dieet (44 kg). De derde foto is op onze trouwdag, 7 weken na de start van het dieet (52 kg)
Hoe zwaar ben je nu?
Toen ik ‘gezond’ verklaard was, ben ik weer een paar keer zwanger geweest. Tussendoor en er na lette ik niet echt op mijn gewicht, vond (en vind!) het belangrijker dat ik me gezond voelde en lekker in mijn vel zat. Maar toen ik merkte dat mijn broeken strakker begonnen te zitten, de naald van de weegschaal toch een beetje te veel richting de 70 bewoog en ik ook nog onderstaande foto van de coeliakiemaand zag, vond ik het tijd worden om wat meer op te letten. (Ik zit links voor). Vlak na de coeliakiemaand woog ik 68 kilo. Nu, na 4 maanden opletten is er weer 3 kilo af.
Als we uit gaan van een BMI van 22 (gemiddeld gezond), hoe zwaar zou je moeten zijn?
Ik ben 1,65 meter. Mijn ideale gewicht zou dus 60 kg moeten zijn. Ikzelf ben heel blij met 65 kilo. Voor mij hoeft het niet lager (maar zeker ook niet hoger).
Wat doe je er aan om af te vallen?
Niet meer elke dag een ijsje. 2, hooguit 3 keer per dag een tussendoortje. Gezondere tussendoortjes. En minder suiker. Minder vaak opscheppen.
Maar vooral: meer bewegen! Ik ga 2 keer per week op de fiets naar mijn werk (22 kilometer enkele reis), roei minimaal 1 keer per week, maak op werkdagen meestal een pauzerondje door het bos en doe binnen de stad (bijna) alles met de fiets.
Loop je ook bij een diëtiste, heeft deze (voldoende) verstand van coeliakie?
Ik heb binnenkort een afspraak bij Food in Motion, gespecialiseerd in coeliakie. Na de diagnose ben ik een paar keer bij een diëtiste van het ziekenhuis geweest, maar zij kon mij weinig vertellen. Daarnaast ben ik begonnen in het boek Eet als een expert, van I am a Foodie.
Heb je tips voor andere mensen die willen aankomen/afvallen?
Let goed op je eten, eet genoeg en stop niet zomaar alles in je mond. Kom terug op een ‘normaal’ voedingspatroon. En: ga naar een diëtiste die gespecialiseerd is in coeliakie!
Meer persoonlijke verhalen lezen? Kijk bij mijn andere interviews.
Aanvullend op deze interviews, schreef ik in 2020 een drieluik over coeliakie en gewicht:
Zijn jullie ook zo goed in Hamsteren? Hamsteren van glutenvrije producten? Mijn voorraadkast ligt vol met glutenvrije producten. Ik ben blij met onze ruime kelderkast en toch ligt hij vaak overvol.
Toen ik bijna 10 jaar geleden de diagnose coeliakie kreeg, was het haast noodzakelijk om te hamsteren. Voor (lekkere) glutenvrije producten moest ik stad en land afrijden. Maar nu, nu in elke supermarkt glutenvrije artikelen te krijgen zijn, hebben we zo’n grote voorraad toch niet nodig? Toch?
Toch wel. Om mijn favoriete producten in huis te hebben, moet ik naar schatting zo’n 6 (web)winkels langs. Dus als ik dan koop, koop ik groot in. Daarnaast kom ik zo af en toe aanbiedingen tegen. En alles bij elkaar ligt die kelderkast toch weer vol. Kijk je mee?
Muesli
Ik eet veel muesli, er gaat minstens een pak per week door heen. Deze zat in een tijdelijk, glutenvrij assortiment van de Lidl. Hij werd meteen 1 van mijn favorieten, en goedkoper dan de andere favorieten. Dus ik ging meteen weer terug om weer in te slaan.
Crackers
Mirthe is gek op crackers. De linker van de Aldi at ze heel veel bij mijn ouders. Mijn moeder nam meteen een paar pakken voor haar mee. Maarja, thuis hadden we ook nog staan…
Ontbijtgranen
Soms hebben mijn meiden een periode dat ze ’s ochtends cerials willen eten. En dan ook weer tijden niet.
Broodmixen
Ik bak haast nooit brood. Waarom heb ik dan zo veel broodmixen gekocht?
Pannenkoekenmix
3 pakken pannenkoekenmix. En dat terwijl wij meestal pannenkoeken maken met Doves bloem…
Meelmixen
Deze meelmixen gebruik ik regelmatig. Vandaar dat ze ook (bijna) allemaal open zijn.
Meel
Oei, dat zijn best veel verschillende soorten melen. En mijn favorieten zitten er nog niet eens tussen: rijst- en ketanmeel. Wel 3 pakken Pan-maismeel, deze was een tijdje geleden bij onze AH met 35% korting.
Toastjes
Tja, weer die Lidl….
Pizza’s
Helaas kan ik niet bij de andere pizza’s: In de vriezer in de schuur liggen nog ca. 7 pizza’s van de Makro en de Lidl. Maar die vriezer is ingebouwd.
Tussendoortjes
Een blik vol tussendoortjes. Ideaal om een greep in te doen voor mee naar mijn werk of een dagje weg.
Parelsuiker en Poffertjesmix
De parelsuiker was vorig jaar te koop bij de AH. En aangezien deze normaal moeilijk verkrijgbaar is… De poffertjesmix komt van Glutenfreewebshop. Ik vind de verzendkosten best hoog. Dus als ik Edith ergens tref, vraag ik of ze een doosje voor mij mee nemen. Oh ja, die pot in het midden is voor het maken van kibbeling. Doe ik veel te weinig…
Glutenvervangers
Ondanks dat ik haast nooit brood bak, heb ik wel veel verschillende soorten glutenvervangers in huis.
En jij?
“Zou je niet eens een keer wat opmaken?” vraagt manlief als hij mij bezig ziet voor deze blog. Dus deze week eten we pannenkoeken en ga ik maisgriesmeelpudding maken. En de komende tijd ga ik wat vaker brood bakken.
Elke maand gaan we bij mijn vriendin Elizabeth eten. Vorige keer maakte ze een heerlijke, zomerse spaghetti voor ons. “Ideale campingmaaltijd,” zei ze, “want je hoeft er nauwelijks bij te koken.“
Maar ook deze zomerse avond bij haar thuis vond ik dit lauw-warme gerecht heerlijk.
Al een tijdje volg ik B&B DaLauro op Facebook. Hun zoon heeft namelijk coeliakie. En adresjes waar je onbezorgd kan eten, houd ik graag in de gaten!
Ik dacht dat het voorlopig niet voor ons weggelegd zou zijn om daar te logeren. Totdat ik via de VVV Zuid-Limburg een midweekend bij DaLauro won! We hadden een heerlijke weekje in Zuid-Limburg.
